« 35 » م - باذل مىتواند از بذلش برگردد ، ولى اگر در بين راه باشد بايد نفقهء برگشتن او را بدهد ، و اگر بعد از احرام رجوع كند بايد نفقهء اتمام حج را نيز بپردازد . « 36 » م - پول قربانى در حج بذلى بر عهدهء باذل است ولى كفارات بر عهدهء او نيست و اگر پول قربانى را بذل نكند حج واجب نمىشود مگر در صورت وجود شرايط ديگر استطاعت « 37 » م - كسى كه در راه حج براى خدمت اجير شود ، به اجرتى كه با آن مستطيع مىشود ، حج بر او واجب مىشود هرچند اجاره بر او واجب نبوده است ولى بعد از آن مستطيع مىشود و بايد حج بجا آورد . « 38 » م - كسى كه براى نيابت از ديگرى اجير شد و با اجرت آن مستطيع گشت در صورتى كه استيجار براى سال اول باشد بايد حج نيابى را مقدم بدارد و چنانچه استطاعت او تا سال بعد باقى بماند براى خودش در سال بعد حج بجا آورد . « 39 » م - شرط است در استطاعت كه مخارج عائله‌اش را تا برگشت از حج داشته باشد هرچند عائله واجب النفقهء او نباشند . « 40 » م - شرط است كه در استطاعت رجوع به كفايت ، يعنى بعد از برگشت از حج ، تجارت يا زراعت يا صنعت يا منفعت ملك ، مثل باغ و دكان داشته باشد بطورى كه براى زندگانى به شدت و حرج نيفتد و اگر قدرت بر كسب لائق به حالش هم داشته باشد كافى است ، و اگر بعد از مراجعت نياز به مثل زكات و خمس و ساير وجوه شرعيه داشته باشد ، باز هم كفايت مىكند ، « 41 » م - شرط است در وجوب حج ، استطاعت بدنى و استطاعت از جهت